body { margin:0px; padding:0px; font-family:verdana, arial, helvetica, sans-serif; color:#333; background-color:white; background-image: url(http://img513.imageshack.us/img513/1179/headerbgag6.png); background-repeat: repeat-x; } h1 { padding:0px; font-size:24px; line-height:28px; font-weight:normal; color:#996633; font-family: "Century Gothic", Arial; text-decoration: none; margin-top: 15px; margin-right: 0px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; } #Content h2 { font-family: "Century Gothic", Arial; font-size: 17px; text-align: center; display: block; font-weight: bold; color: #999900; padding-right: 15px; padding-left: 15px; background-color: #EAECCD; padding-top: 10px; padding-bottom: 10px; margin-top: 10px; border: 1px dashed #C0D490; } .footer { background-image: url(http://img242.imageshack.us/img242/2290/footerxc8.png); background-repeat: repeat-x; background-color: #D9EDA8; padding-top: 20px; padding-right: 25px; padding-bottom: 10px; padding-left: 25px; } p { margin:0px 0px 16px 0px; padding:0px; font-family: verdana, arial, helvetica, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 25px; color: #000000; } #Content>p {margin:0px;} #Content>p+p {text-indent:30px;} a { color:#CC6600; text-decoration:none; font-weight:600; font-family:verdana, arial, helvetica, sans-serif; } a:visited {color:#07a;} #Header #navigation li { display: inline; } #Header #navigation a { background-image: url(http://img222.imageshack.us/img222/4743/menune3.png); background-repeat: no-repeat; float: left; height: 32px; width: 82px; margin-right: 5px; padding-top: 10px; text-align: center; display: block; color: #6B633F; font-family: Georgia, "Times New Roman", Times, serif; font-size: 18px; font-weight: normal; text-decoration: none; } a:hover {} #Header { height:42px; line-height:11px; voice-family: "\"}\""; voice-family:inherit; height:42px; background-image: url(http://img222.imageshack.us/img222/7346/topheadbgsa9.png); background-repeat: repeat-x; padding-left: 200px; } #header2 .logo { background-image: url(http://img513.imageshack.us/img513/4558/logozf5.png); float: left; height: 40px; width: 188px; margin-left: 15px; padding-top: 75px; font-family: "Century Gothic", Arial, Verdana; font-size: 24px; text-align: center; color: #999933; } #header2 .banner { background-image: url(http://img242.imageshack.us/img242/9296/headbannerli0.png); float: right; height: 115px; background-repeat: no-repeat; width: 350px; background-position: right; } #header2 .banner span { margin-top: 75px; display: block; font-family: Georgia, "Times New Roman", Times, serif; font-size: 18px; font-weight: normal; color: #B3A87C; } body>#Header {height:42px;} blockquote p { color: #CC6600; line-height: 18px; font-family: Georgia, "Times New Roman", Times, serif; } .spacer { clear: both; } #header2 { background-image: url(http://img513.imageshack.us/img513/1179/headerbgag6.png); background-repeat: repeat-x; height: 115px; } body>#Header2 {height:115px;} #Content { background-color: #FFFFFF; margin-top: 20px; margin-right: 20px; margin-bottom: 20px; margin-left: 275px; padding-right: 10px; padding-bottom: 10px; padding-left: 10px; } #Header a { color: #993300; } #Menu { position:absolute; top:82px; left:20px; width:210px; line-height:25px; voice-family: "\"}\""; voice-family:inherit; width:210px; margin-top: 99px; font-size: 12px; color: #339900; padding-top: 15px; padding-right: 10px; padding-left: 10px; } /* Again, "be nice to Opera 5". */ body>#Menu {width:210px;} #tabs { font-size:93%; line-height:normal; text-align: center; margin-right: auto; margin-left: auto; width: 700px; } #Header #tabs .font { display: block; float: left; color: #FFFFFF; text-decoration: none; font-weight: bold; } #tabs ul { margin:0; list-style:none; height: 42px; padding-right: 5px; padding-bottom: 0; padding-left: 10px; padding-top: 0px; text-align: center; } #Header #tabs .font1 a { font-family: "Century Gothic", Arial; font-size: 12px; font-weight: bold; color: #FFFFFF; text-decoration: none; display: block; float: left; height: 30px; width: 43px; padding-top: 13px; } #Header #tabs .font2 a:hover { color: #00CCFF; background-color: #006699; } #Header #tabs .font2 a { font-family: "Century Gothic", Arial; font-size: 14px; font-weight: bold; color: #FFFFFF; text-decoration: none; display: block; float: left; height: 33px; width: 43px; padding-top: 10px; } #Header #tabs .font3 a { font-family: "Century Gothic", Arial; font-size: 16px; font-weight: bold; color: #FFFFFF; text-decoration: none; display: block; height: 30px; width: 43px; padding-top: 10px; float: left; } .activemenu { background-image: url(images/dldoor.png); background-repeat: repeat-x; background-position: top; background-color: #F0EEE0; border-right-width: 1px; border-left-width: 1px; border-right-style: solid; border-left-style: solid; border-right-color: #FFFFFF; border-left-color: #FFFFFF; color: #4480C8; font-weight: bold; } #Header #tabs .activemenu a { color: #A3B083; } #tabs li { display:block; margin-bottom: 0; float: left; padding-right: 5; padding-bottom: 0; padding-left: 5; height: 28px; padding-top: 10px; margin-right: 5px; margin-left: 5px; } #Header #tabs li a { padding-right: 5px; padding-left: 5px; color: #FFFFFF; font-family: "Century Gothic", Arial; font-size: 13px; font-weight: bold; margin-right: 3px; margin-left: 3px; } #Header #tabs a:hover { color: #006600; text-decoration: none; } #mainright { width:32%; float:left; padding-bottom:110px; margin-top: 70px; font-size: 14px; margin-left: 5px; background-image: url(images/mcbg.png); background-repeat: no-repeat; background-position: right bottom; } #maincenter { width:32%; float:left; padding-bottom:110px; margin-top: 70px; padding-right: 5px; padding-left: 2px; margin-left: 5px; border-right-width: 1px; border-right-style: dashed; border-right-color: #A6B7CA; background-image: url(images/webbg.png); background-repeat: no-repeat; background-position: right bottom; } #mainleft { width:32%; float:left; padding-bottom:110px; margin-top: 70px; padding-right: 5px; margin-left: 5px; border-right-width: 1px; border-right-style: dashed; border-right-color: #A6B7CA; background-image: url(images/swbg.png); background-repeat: no-repeat; background-position: right bottom; } #banner { } #banner h1 { margin:0px; padding:10px} #Menu h2 { font-family: Georgia, "Times New Roman", Times, serif; font-size: 18px; display: block; padding-left: 5px; background-color: #F6F6EE; color: #669933; font-weight: normal; } #Menu .subnav { margin: 0px; padding: 0px; list-style-type: none; } #Menu .subnav li { display: block; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; border-bottom-width: 1px; border-bottom-style: dashed; border-bottom-color: #D8D3B9; } #Menu .subnav a { font-weight: normal; color: #CC6633; } #Header #tabs .font1 a:hover { color: #00CCFF; background-color: #006699; } #Header #tabs .font3 a:hover { color: #00CCFF; background-color: #006699; } @font-face { font-family: Century Gothic; font-style: normal; font-weight: 700; src: url(CENTURY3.eot); } @font-face { font-family: Century Gothic; font-style: normal; font-weight: normal; src: url(CENTURY4.eot); } @font-face { font-family: Verdana; font-style: normal; font-weight: normal; src: url(VERDANA0.eot); } @font-face { font-family: Gunny Handwriting; font-style: normal; font-weight: normal; src: url(GUNNYHA1.eot); } #Content blockquote { margin: 10px; color: #996633; text-decoration: none; font-size: 12px; padding-left: 15px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 18px; background-color: #F1EFE2; padding-top: 5px; padding-bottom: 5px; text-align: justify; padding-right: 10px; border: 2px solid #ECE9D8; } #navigation { list-style-type: none; margin: 0px; padding: 0px; } #Header #navigation a:hover { background-image: url(http://img217.imageshack.us/img217/7097/menuhvrkb4.png); background-repeat: no-repeat; float: left; height: 32px; width: 82px; margin-right: 5px; padding-top: 10px; text-align: center; display: block; color: #6B633F; font-family: Georgia, "Times New Roman", Times, serif; font-size: 18px; font-weight: normal; text-decoration: none; } #Header #navigation .active a { background-image: url(http://img217.imageshack.us/img217/7097/menuhvrkb4.png); background-repeat: no-repeat; float: left; height: 32px; width: 82px; margin-right: 5px; padding-top: 10px; text-align: center; display: block; color: #6B633F; font-family: Georgia, "Times New Roman", Times, serif; font-size: 18px; font-weight: normal; text-decoration: none; } #Menu .subnav a:visited,active { font-weight: normal; color: #CC6633; } #Menu .subnav a:hover { font-weight: normal; color: #000000; background-color: #F6F6EE; }
|
| Cumhuriyet, cumhuriyet, en güzel şey hürriyet Nice zahmet, nice emek verdi sana bu millet ! Gazimin sen en büyük yadigarısın bana Nice zahmet, nice emek verdi sana bu millet ! Dalgalansın her tarafta şanlı Türk'ün bayrağı Korumaktır ve yüceltmek azmimiz bu toprağı ! Bu vatan hiç sensiz olmaz, ey güzel cumhuriyet Milletim öyle demiştir ; ya ölüm, ya hürriyet ! |
Yorum (yok) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı
Bir gün bir profesör, felsefe dersindedir. Masasının üzerinde
birkaç kutu vardır. Ders başladığında, hiçbir şey söylemeden, önüne büyükçe bir kavanoz alır ve içerisini tenis topları ile doldurur.Ve öğrencilere kavanozun dolup dolmadığını sorar,Öğrenciler ittifakla kavanozun dolduğunu ifade ederler.
çakıl taşlarını,çalkalayarak kavanoza döker, böylece çakıl taşları kayarak, tenis toplarının aralarındaki boşlukları doldurur.
Ve öğrencilere tekrar kavanozun dolup dolmadığını sorar;
Onlar da 'evet' oldu derler.Tekrar profesör masanın üzerindeki diğer kutuyu eline alır ve içindeki kumu yavaşça kavanoza döker.
Tabii ki kumlar da çakıl taslarının aralarındaki boşlukları kalan boşlukları doldurur. Öğrenciler gülerler!
Profesör öğrencilerin gülüşünü destekler 'evet' diyerek; "Ben bu kavanozun sizin hayatınızı simgelediğini ifade etmeye çalıştım' der. Şöyle ki;Bu tenis topları hayatınızdaki
önemli şeylerdir; dininiz, ibadetleriniz, aileniz, çocuklarınız,
sıhhatiniz, arkadaşlarınız ve sizin için önemli olan şeylerdir.
Şayet diğer şeyleri kaybetseniz de, bu önemli şeyler kalır ve
hayatınızı doldurur. O çakıl tasları ise daha az önemli olan diğer şeylerdir;işiniz, eviniz, arabanız vs. Kum ise diğer ufak tefek şeylerdir. 'Şayet kavanoza önce kum doldurursanız...' Diye, anlatmaya devam eder, 'çakıl taslarına ve özellikle de tenis toplarına (yeterli) yer kalmaz. Aynı şey hayatımız için de
geçerlidir. Vaktinizi ve enerjinizi ufak tefek şeylere harcar, israf
ederseniz, önemli şeyler için vakit kalmayacaktır. Dikkatinizi mutluluğunuz için önem arzeden şeylere çevirin.
Çocuklarınızla oynayın. Sıhhatinize dikkat edin. Eşinizle yemeğe çıkın. Evinizin ihtiyaçlarını karşılayın.
Öncelikle tenis toplarını kavanoza yerleştirin. Öncelikleri, sıralamayı iyi bilin. Gerisi zaten hep kumdur. Bu ara bir
öğrenci parmağını kaldırır ve sorar; 'Pekiyi, o iki fincan
kahve nedir?'
Profesör gülerek: " bu soruyu sorguğuna sevindim."
Hayatınız ne kadar dolu olursa olsun, her zaman dostlarınız 5/9/2008 | Kategori: eDeBiYaT | Yorum (0) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı
4/9/2008 | Kategori: eDeBiYaT | Yorum (0) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı
| |||||||
| Pembe Gerbera (Ürün kodu: 523637) | ||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||
| Gönlüm Sende (Ürün kodu: 523639) | ||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||
| Lilyum Zerafeti (Ürün kodu: 523619) | ||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||
| Gelin Duvağı (Ürün kodu: 5297) | ||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||
| Ferforje Gül Aranjmanı (Ürün kodu: 52847) | ||||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||||
| Kirmizi Beyaz (Ürün kodu: 523651) | ||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||
| Kirmizi Ask (Ürün kodu: 523770) | ||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||
| Asil Güzellik (Ürün kodu: 523798) | ||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||
| Ask (Ürün kodu: 523760) | ||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||
| Vals (Ürün kodu: 523758) | ||||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||||
| Çifte Güzellik (Ürün kodu: 523714) | ||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||
| Scheflera (Ürün kodu: 523655) | ||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||
| Kirmizi Akvaryum (Ürün kodu: 523652) | ||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||
| Hoşgeldin (Ürün kodu: 523623) | ||||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||||
| Hoşgeldin Bebek (Ürün kodu: 523630) | ||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||
| 6 Gül Toplulugu (Ürün kodu: 523538) | ||||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||||
| Çiçeklerin dili | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Özel Günler | |
| 14 Şubat Sevgililer Günü: | |
| Sevgiler Günü'nün başlangıç tarihi eski Roma İmparatorluğu zamanına uzanıyor. Eski Roma'da 14 Şubat günü bütün Roma halkı için önemli bir gündü. Çünkü bu günde Roma tanrı ve tanrıçalarının kraliçesi olan Juno'ya duyulan saygıdan ötürü tatil yapılırdı. Juno ayrıca Roma halkı tarafından kadınlık ve evlilik tanrıçası olarak da biliniyordu. Bu günü takip eden 15 Şubat gününde ise Lupercalia Bayramı başlıyordu. Bu bayram, halkın genç nüfusu için büyük önem taşıyordu. Bunun nedeni ise yaşantıları kesin kurallar ile sınırlandırılmış, bunun doğal sonucu olarak bir birliktelik yaşama şansı olmayan bu gençler, sadece bu bayram süresince bile olsa birbirlerinin partneri oluyorlardı. Hangi genç bayanın hangi genç erkek ile bir çift oluşturacağı eski bir gelenek olan ve Lupercalia Bayramı'nın arife günü yapılan bir çekiliş ile belli oluyordu. Romalı genç kızlar, isimlerini küçük kağıt parçalarının üzerine yazıp bir kavanoza koyuyorlardı. Erkekler ise kavanozdan bu kağıtları çekerek üzerinde hangi kızın ismi yazıyorsa o kızla bayram eğlenceleri boyunca beraber oluyorlardı. Bu birliktelikler birbirine aşık olan çiftler için bayram süresinin dışına taşıp genellikle evlilikle sonlanıyordu. İmparator 2. Claudius, Roma'yı kendi katı kuralları ile zalimce yöneten bir hükümdardı. Onun için en büyük problem, ordusunda savaşacak asker bulamamaktı. Ona göre bu durumun tek sebebi Romalı erkeklerin aşklarını ve ailelerini bırakmak istememeleriydi. İşte bu yüzden, Roma'daki tüm nişan ve evlilikleri kaldırdı. Aziz Valentine de Claudius'un hükümdarlığı zamanında Roma'da yaşayan bir papazdı. Kendisi gibi papaz olan Aziz Marius ile birlikte Claudius'un yasağına rağmen gizlice çiftleri evlendirmeye devam etti. Ancak İmparator bu durumu bir süre sonra öğrendi. Aziz Valentine, insanları evlendirmeye devam ettiği için tutuklandı ve yaptıklarının cezası olarak sopa ile dövülerek öldürüldü. Milattan sonra 270 yılının 14 Şubat'ında Hıristiyan şehitliğine gömüldü. Aynı zamanlarda Roma'daki putperestler, şubat ayı içinde kutlanan Lupercalia Bayramı'nı kendi putperest tanrıları için kutluyorlardı. Bayram öncesi yapılan geleneksel çekilişi ise seromoniye bağlı kalarak kendileri için uygulamaya başladılar. Hıristiyan Kilisesi'nin ilk kurulduğu yıllarda hizmet veren papazlar, bu törenlerin, özellikle de evlenmemiş gençlerin putperestler ile birlikte anılmasından rahatsız oldukları için bir çözüm buldular. Bu gençlerin isimlerinin azizlerle birlikte anılmasını istedikleri için Lupercalia Bayramı'nın başladığı günü Aziz Valentine Günü olarak kutlamaya başladılar. O gün bugündür her yılın 14 Şubat'ı "Sevgililer Günü" olarak kutlanmaya devam ediyor. | |
| 8 Mart Dünya Kadınlar Günü: | |
| Kadınlara özgü bir günün var olması düşüncesi ilk kez, 26-27 Ağustos 1910'da Kopenhag'da düzenlenen Uluslararası Sosyalist Kadınlar Konferansında ortaya atıldı ve kabul edildi. Bir çok ülkede her yıl kutlanmaya başladı. İsveç'te ise 1912 yılından itibaren kutlanmaya başladı. Ancak ilk yıllarda belli bir tarih saptanmamıştı ve değişen tarihlerde ama her zaman ilkbaharda kutlanıyordu. Tarihin 8 Mart olarak saptanışı 1921'de Moskova'da gerçekleştirilen 3. Uluslararası Kadınlar Konferansı tarafından olmuştur. İki dünya savaşı yılları arasında bazı ülkelerde kutlanması yasaklanan Kadınlar Günü, 1960'lı yılların sonunda Amerika Birleşik Devletleri'nde de kutlanılmaya başlamasıyla daha güçlü bir şekilde gündeme geldi. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, 1977 yılında 8 Mart'ın Dünya Kadınlar Günü olarak kutlanmasını kabul etti. | |
| Mayıs'ın 2. Pazarı Anneler Günü: | |
ANNELER GÜNÜ NASIL DOĞDU? Amerika Birleşik Devletlerinin Philadelphia (Filedelfiya) eyaletinde Arına Jarvis adında genç bir kız ile annesi mutlu bir yaşam sürüyorlardı. Genç kız annesini çok seviyordu. Annesi hastalandı ve 9 Mayıs 1866 tarihinde öldü. Bu beklenmedik olay genç kızı çok üzdü. Yaşamda kimsesi kalmayan Jarvis, ölüm olayına bir türlü alışamadı. Aylarca yemedi, içmedi. Yaşama küstü. Bir ara kendini öldürmeye bile kalktı. Jarvisin bu durumunu yakından bilen ve gören komşusu, genç kızla arkadaş oldu. Yaşlı komşusu, onu avutuyor, üzüntülerini azaltmaya çalışıyordu. Bir gün Jarvise, İnsanlar doğar, yaşar, ölür. Bu bir doğa yasasıydı;. dedi. Bu sözler Jarvisi çok etkiledi. Ölümün de doğmak, yaşamak gibi bir olay olduğuna inandı. Fakat bu inancı, annesine olan sevgisini azaltmadı. Zamanla ölümün soğukluğu kayboldu. Jarvis, annesini ağlayarak değil sevgiyle anmaya başladı. Acıları sevgiye dönüştü. Aradan bir yıl geçti. Annesinin ölüm yıldönümü olan 9 Mayısta, onu hiç yalnız bırakmayan arkadaşlarına şunları söyledi: Bir yıldır çektiğim acılar bana şunu öğretti: Dünyada anne sevgisinin, annenin yerini dolduracak hiçbir şey yoktur. Yılın bir gününü annelere ayıralım. O günü annelerimizle ilgili anılarla dolduralım. Böylece annelerimize olan sevgi borcumuzu ödeyelim. Arkadaşları, Jarvisin bu önerisini çok beğendiler. Birlikte belediye başkanına gittiler. Önerilerini anlattılar. Belediye başkanı bu öneriyi içtenlikle kabul etti. Bu öneri sonunda Amerika Birleşik Devletleri Kongresinde de görüşüldü. Kongrede mayıs ayının ikinci pazar gününün Anneler Günü olarak kutlanması kararlaştırdı. 1908 yılında ilk kez kutlanan Anneler Günü, kısa zamanda dünyanın tüm uygar ülkelerinde kutlanmaya başlandı. Ülkemizde de 1955 yılından bu yana her yıl Anneler Günü kutlanmaktadır. Her yıl Mayıs ayının ikinci pazar günü Anneler Günü olarak ulusça kutlanır. | |
| Haziran'ın 3. Pazarı Babalar Günü: | |
| Aslında Anneler Günü kadar eski olmasa da Babalar Günü'nün de 91 yıllık bir geçmişi var. Ama bazı tarihçiler, Babalar Günü'nün Antik Roma'da bile kutlamasının yapıldığını belirtiyorlar. Haziran ayının 3. Pazarı olarak kutlanan Babalar gününün tarihçesi için elimizde iki farklı kaynak var. Bazı araştırmacılar tarih belirtmezken Babalar Günü'nün Batı Virginia'da ortaya çıktığını savunuyor. Bu araştırmacılar Batı Virginia'da yaşayan John Dowdy'nin annesi öldükten sonra onun yerini alan babası için böyle bir gün kutlanmasını istediğini söylüyor. Diğer araştırmacılar ise 1910 yılında Washington'daki John Bruce Dodd'un 6. Çocuğunun doğumu sırasında hayatını kaybeden annesinin ardından hayatını çocuklarına adayan babası William Smart'a özel bir gün armağan etmek amacıyla bu fikri ortaya attığını belirtiyorlar. Küçük yaşta annesini kaybeden Dodd'u ve beş kardeşini, babaları William Jackson Smart büyütmüş. Babasının bir yandan çiftlikte çalışıp öte yandan altı çocuğa bakmasının zorluklarını farkeden Dodd, anneler günü kutlanırken babalar gününün olmayışını büyük bir haksızlık olarak nitelendirmiş. Hemen babasının doğum günü olan 5 Haziran'ın babalar günü ilan edilmesi için çalışmalara başlamış. Ama bu çalışmalar bir sonraki yılın 19 Mayıs'ına kadar sürmüş. Babalar Günü ilk kez 19 Haziran 1910'da Washington'ın Spokane şehrinde kutlanmıştır. Bu tarihten sonra ABD'nin diğer eyaletlerine yayılmıştır. Ancak Babalar Günü resmi olarak 1924 yılında Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Calvin Coolidge'in desteğiyle kutlandı. 1966 yılında ise o dönemin başkanı Lyndon Johnson, her yıl haziran ayının üçüncü pazar gününün Babalar günü olarak kutlayacağını açıklayan bir bildiri yayınladı. Katoliklerin Babalar Günü'ne getirdikleri yorum ise diğer araştırmacılardan çok farklı. Onlar bu kutlamayı dini açıdan ele alıp Peygamberleri Hazreti İsa'nın babası anısına, Mart ayının 19'unu St. Joseph Günü adı altında babalarına armağan ediyorlar. Ülkemizde 80'li yılların sonlarına doğru kabul gören Babalar Günü, bu yıl da Haziran ayının üçüncü pazarına denk gelen 19 Haziran'da kutlanacak. | |
| 24 Kasım Öğretmenler Günü: | |
| Atatürk, Ulus Okulları dediğimiz Millet Mektepleri'nde yazı tahtasının başına geçerek dersler verdi. Bakanlar kurulu 11.11.1928 günü yaptığı toplantıda Ata'ya Ulus Okullar Başöğretmenliği sanını verdi. 24 Kasım Atatürk'ün Millet Mektepleri Başöğretmenliğini kabul ettiği gündür. Öğrencileri, öğretmenleri, okulu çok seven Atatürk yurt gezilerinde okullara uğrardı. Sınıflara girer, sıralara oturur, ders dinlerdi. Öğrencilere sorular sorardı. Öğretmenlerle konuşur, her yerde öğretmenliğin üstün bir meslek olduğunu anlatırdı. Başöğretmen Atatürk, öğretmenlerin Ulusal Kurtuluş Savaşı'nda gösterdikleri etkinliği hep övmüştür. Atatürk yeni Türkiye'nin yaratılmasında öğretmenlere büyük görevler düştüğü inancındaydı. Çağdaş bir ulus olmamız için eğitimin yaygınlaşması gereğine inanıyordu. Bu nedenle Atatürk "Ulusları kurtaracak olan yalnız ve ancak öğretmenlerdir." Sözleriyle öğretmene verdiği önemi ve duyduğu saygıyı en güzel biçimde belirtmiştir. Atatürk'ün 100. Doğum yıldönümü 1981 yılında, 24 Kasımın her yıl Öğretmenler Günü olarak kutlanması kararlaştırıldı. | |
| 31 Aralık Yeni Yıl: | |
| Aralık ayının son günü gece yarısından sonra yeni bir yılın ilk günü başlar. Ocak ayının birinci gününden Aralık ayının 31. günü gece yarısına kadar geçen süreye bir yıl denir. Her yeni yıl; yeni atılımlar, teni umutlar, kısaca yenilikler yılıdır. İnsanlık her yeni yılda tarihini yeni başarılar, yeni buluşlar, her alanda ilerlemelerle zenginleştirir. | |
Yorum (yok) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı

Yorum (yok) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı
işte evlilikte; aşkın saygı ile bütünleşmesi budur....
Evli olanlara,evlenmeyidüşünenlere İngiltere’de geçen güzel bir hikaye…
Yaşlı bir bey, sabah erken evinden çıkmış, yolda ilerlerken, bir
bisikletlinin kendisine çarpması ile yere yuvarlanmış ve hafif
yaralanmış.
Sokaktan geçenler yaşlı beyi hemen en yakın sağlık birimine
ulaştırmışlar.
Hemşireler, adamcağızın yarasına pansuman yapmışlar, ama ‘biraz
Beklemesini ve röntgen çekerek her hangi bir kırık veya çatlak olup
olmadığını inceleyeceklerini’ söylemişler.
Yaşlı bey huzursuzlanmış, ‘acelesi olduğunu istemediğini’ söylemiş.
Hemşireler merakla acelesinin sebebini sormuş.
Adamcağız da ‘karım huzur
evinde kalıyor her sabah onunla kahvaltı etmeye giderim, geç kalmak
istemiyorum’ demiş.
‘Karınızın, siz gecikince merak edeceğini düşünüyorsunuz herhalde’
Demiş hemşire.
Adam üzgün bir ifade ile ‘ne yazık ki karım Alzheimer
hastası ve benim kim olduğumu bilmiyor’ demiş.
Hemşireler hayretle ‘madem
sizin kim olduğunuzu bilmiyor neden hergün onunla kahvaltı yapmak için
koşuşturuyorsunuz’ demişler.
Adam buruk bir sesle ‘ama ben onun kim
olduğunu biliyorum’ demiş.
22/8/2008 | Kategori: SLaYT TiPi YaZiLaR | Yorum (yok) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı
Alyansı neden dördüncü parmağımıza takmalıyız?
Bunun, Çinliler'in anlattığı çok güzel ve inandırıcı bir açıklaması var...
Başparmak, anne-babanızı,
İşaret parmağı, kardeşlerinizi,
Orta parmak, sizi,
Dördüncü parmak (yani yüzük parmağı), hayat arkadaşınızı,
Ve serçe parmak, çocuklarınızı temsil eder.
İlk önce avuçlarınızı birbirine bakacak şekilde açın. Orta parmakları bükün ve sırt sırta birleştirin. Daha sonra kalan dört parmağınızı da şekildeki gibi açıp, uç uca getirin.
Şimdi, anne babanızı temsil eden başparmaklarınızı ayırmaya çalışın... Açılacaktır, çünkü anne babanız sizinle birlikte ömür boyu yaşamayacaktır. Er ya da geç onlardan ayrılmak zorundasınız.
Baş parmaklarınızı önceki gibi birleştirip, kardeşlerinizi temsil eden işaret parmaklarınızı ayırın. Onlar da ayrılacaktır, çünkü kardeşleriniz kendi ailelerini kurup, ayrı bir hayat seçer.
İşaret parmaklarınızı birleştirip, çocuklarınızı temsil eden serçe parmaklarınızı ayırın. Onlar da ayrılıcak, çünkü çocuklar da evlenir ve bir gün kendi hayatlarını kurar.
Son olarak serçe parmaklarınızı birleştirip, eşlerinizi temsil eden yüzük parmaklarınızı ayırmaya çalışın. Ayıramadığınızı görünce şaşıracaksınız. Çünkü karı-kocalar hayat boyu bir arada yaşarlar... İyi günde ve kötü günde...
22/8/2008 | Kategori: SLaYT TiPi YaZiLaR | Yorum (yok) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı







21/7/2008 | Kategori: SiMLi ReSiMLER | Yorum (yok) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı
Her ne kadar bizim icadımız olmasa da, en çok kullandığımız ve belki de hiç çıkarmadığımız giyim eşyası kot pantolondur. Dolayısıyla evde en çok biriken ve fakat en atmaya kıyılamayan giysi de yine o oluyor. Ne kadar eskirse eskisin, yıpranırsa yıpransın, gözden düşerse düşsün, “Dursun şimdi bu, giyerim bunu bir ara” diyerek gardoblarda ebedi istirahate yatırılan en favori giysimizdir kendisi. Diğer taraftan dünya üzerindeki en heyecan verici ve en macera dolu (yalnız ciddi bir ‘en’ patlaması yaşıyoruz) geçmişe sahip olan bir giysinin de böylesine bir sükunet içinde hareketsiz yatmasına gönlümüz razı değil arkadaşlar. O yüzden düşündük ve taşındık, canı sıkılan kotlara eğlenceli bir serüven yaşatmaya ve kim bilir belki de doğduklarına pişman etmeye karar verdik.
Bu yazıyı okuduktan sonra eminiz gardobunuza hareket gelecek, kotlarınız üstünüzden ve de dilinizden düşmeyecek. Kız veya erkek olmanız fark etmez, burada zevkine göre bir şey mutlaka bulacaksınız. Dahası kendi tasarımınız olan bu giysinin, sevgiliniz veya arkadaşınız için ne kadar olağanüstü bir hediye olabileceğinden bahsetmiyoruz bile.
Neyse, eğer biraz el beceriniz ve hayal gücünüz varsa aşağıdaki önerilerimize bir göz atın, yazıyı okur okumaz bilgisayarınızı kapatarak gardrobunuza koşacağınızı şimdiden görür gibiyiz.
1. Baskı yapma: En zevkli teknikle başlayalım yazımıza. Önce sevdiğiniz birkaç küçük resmi toparlayın ve renkli fotokopilerini çektirin. Marangoz tutkalı da denen beyaz tutkalı fotokopilerin resimli yüzeylerine sürün, kotunuzun üzerine (paçalarda, diz üstlerinde ve arka ceplerde şahane duruyor) güzelce yapıştırın. Elinizle üzerini iyice düzeltin ki herhangi bir kabarıklık kalmasın. Bir gün bekleyin, kuruduğuna emin olduğunuzda kağıdın üzerini süngerle ıslatarak yavaş yavaş yolun. Tataaaam! Bakın resim kotunuzun üzerinde kaldı, hem de hiç çıkmamacasına.
2. Renkli sprey: Bir kağıda yıldız, harf, kalp, gülen adam gibi şeyler çizin (hatta Haring şekilleri mükemmel olur), çizdiğiniz figürü keserek şablon çıkarın. Şablonu kotunuzun üstüne yerleştirin ve sprey boyayı şablonun üzerine hafifçe püskürtün. Kotunuzda etrafı renkli-spreyli çok hoş şekiller oluşacak.
3. Boyama: Şimdi de keçeli, pastel ve mürekkepli kalemlerinizi, renk renk ojelerinizi (erkekler annelerinkini yürütebilirler) masanın üzerine yayın ve pantolonunuzun üzerine harfler, geometrik şekiller, çiçekler, kalpler, sevdiğiniz ünlülerin isimleri, takımınızın bayrağı gibi içinizden ne geçiyorsa çizin. Bazı yerlerin kalemle, bazılarının da ojeyle olması kotunuzda hoş bir tezat yaratacak. Yalnız ojelerin kuruması için birkaç saat zaman tanıyın, yoksa dağılarak kotunuzu mahvedebilirler.
4. Renklendirme: Bu kez çok doğal bir yöntem kullanacağız. Bir kovayı 4 litre sıcak su ve 100 gr çayla doldurun. Pantolonunuzun paçasını dize kadar kovanın içine sokun ve üç gün bekletin. Kuruduktan sonra rengin sabitleşmesi için bir gün sirkeli suda bekletin. İşte size son derece basit bir tasarım harikası :)
5. Dalgalama: Bu teknikte gereken şey büyük bir kova ve bol çamaşır suyu (Varsa kova yerine küveti de kullanabilirsiniz). Kotunuzu paçasından beline dek sıkıca burarak iplerle bağlayın (veya ince ince katlayın, o da güzel oluyor) ve bir su bardağı çamaşır suyu döktüğünüz kovaya bastırın, bir gece bekletin. Yıkayıp kuruttuğunuzda pantolonunuzda çok güzel dalgalar oluştuğunu göreceksiniz.
6. Katlama ve buruşuklar: Spor ve salaş bir görüntü isteyenler için de şöyle bir modelimiz var. Kot pantolonunuzu yıkayın. Nemliyken üzerine biraz ütü kolası püskürtün ve sıcak buharla ütüleyin. İsterseniz ceplerin altlarına buruşuklar yapın, isterseniz de ön tarafa kat izleri, tamamen sizin zevkinize kalmış.
7. Zımparalama: Bu da iyice gözden çıkardığınız, eskimiş kotlarınız için süper bir yöntem. Kotunuzu masanın üzerinde gergince tutarak ince zımpara kağıdıyla zımparalayın (Tabii umarız anneniz de gelip bizi zımparalamaz). Ön ve arka ceplerin altına veya diz üstlerine ince çizgiler, paçalara derin izler yapabilirsiniz. İster enine, ister boyuna yapın ikisi de gayet güzel görünüyor, hatta ikisini birlikte yaparsanız daha bir hoş duruyor.
8. Beyaz desenler: Yine çamaşır suyu kullanacağız ama bu kez başka bir malzememiz daha var. Sevimli damgaları bilirsiniz değil mi? İşte o damgaların sevdiğiniz desenlilerinden birkaç tane edinin, çıkıntılı kısımlarına fırçayla çamaşır suyu sürün ve kotunuzun istediğiniz bölgelerini damgalayın (Aynı şeyi damga kullanmadan fırçayla şekiller çizerek kendiniz de yapabilirsiniz). Rengi açılana dek bekleyin, sonra yıkayıp kurutun ve kimselere sırrınızı anlatmayın, meraktan çatlasınlar.
9. Açık göbek: Sadece kızlara önerdiğimiz bu modele Shakira tarzı da diyebiliriz. Diğerlerine göre biraz daha zahmetli olsa da sonuca değeceğini göreceksiniz. Kotunuzun kemerini keserek veya sökerek çıkarın. Bel kısmına, 10-15 cm uzunluğundaki 10 deri şeridi halka şeklinde zımbalayın ve kemer delikleri oluşturun. Bu deliklerden ince bir kemer ya da deri bir şerit geçirince ortaya süper bir görüntü çıkacak.
10. Keselim biçelim: Geldik en zor ve en radikal olan yönteme. Bu kez ihtiyacınız olan bir makas ve de dikiş kutusu. Kotunuzu (hatta gerekirse birkaç eski kotunuzu) hiç çekinmeden istediğiniz gibi kesip dikerek yepyeni ve sıradışı bir model yaratabilirsiniz. Örneğin paçalarını diz kapağının altına kadar şeritler halinde kesebilir, diz üstlerine ve altlarına kesikler atabilir, arka cepleri söküp ön taraflara rasgele dikebilir veya arkaya üst üste 4-5 arka cep yapabilirsiniz. Hatta renkli keten pantolonlarınızı keserek kotunuza yamayabilir ve yüzyılın tasarım ödülüne aday olabilirsiniz.
Tabii aynı yöntemleri kot montlarınıza da uygulayabileceğinizi herhalde tahmin etmişsinizdir. Bir de kot pantolon ve montlardan çantalar, şapkalar, yelekler yaratmak var ki o konuya hiç girmiyoruz ve bunları sizin sonsuz hayal gücünüze bırakıyoruz. Hadi bakalım şimdi doğru gardroblara!
Yorum (yok) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı
| Bir kitabın detaylarını ve okuyucu görüşlerini öğrenmek için başlığına tıklayınız. | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
17/7/2008 | Kategori: eDeBiYaT | Yorum (0) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı
<Önceki Yazılar | Sonraki Yazılar>